Það skeði í gærkvöldi eitthvað mjög svo undarlegt
sem ég aldrei skilið fæ.
Það gerði líf mitt allt svo nýtt og ótrúlegt
og ég skil ei hvað, er komið hér af stað,
en eitthvað hefur undarlegt skeð.

Skil ei enn, vel hvað vakir fyrir mér
Veit þó samt að minn hugur núna sér,
draumablik, daga nýrra, undra lönd, ævintýra.
( Texti úr laginu ‘Eitthvað undarlegt’ e. Ríó Tríó’)

Dagarnir líða, einn af öðrum. Hálf skóla önnin er liðin, og tími athafna
er kominn til að vera. Það er ansi margt sem fyllir aðgerða lista mína
þessa dagana. Skólinn þarfnast meiri athygli, ég þarf að komast í betra
líkamlegt form og Eydís þarf þá athygli sem hennar er þörf. En þó nóg
sé að gera, er lífið gott. Það er ótrúlegt hve hamingjusamur maður getur
í raun verið.

Mér bárust fréttir núna á dögunum sem breyta öllu, en án þess að seigja
nokkuð meira get ég bara sagt að ég er í sjöunda himni yfir þessu öllu
saman. Ég sé fram á að ég þarf að vera um tvö- eða þrefalt duglegri en
ég hef verið undan farið, en þetta er bara eitthvað sem þarf að gera og
því er best að hafa gaman af.

Bróðir, Pétur Ingi, átti afmæli á fimmtudaginn sem leið (21. febrúar).
Hann er orðinn há aldraður, maðurinn, 33gja ára gamall.

En já, allt virðist vera bara gott. Særún seigir allt bara gott, hún á víst
von á stelpu bráðlega. Það er ekki hægt að gera annað en að óska henni
til hamingju og vona að allt fari á besta veg.
Ég hef náð  svona almennilegum contact við Helga og Ingu aftur,
ég var satt að seigja farinn að sakna þeirra. Þetta er svona stundum þegar
maður hefur mikið að gera, þá fellur eitt og annað sem maður annars
myndi halda í.

Ég vona bara að allt gangi sem allra best.

Advertisement