Q: Do Ninjas drink Viking beer?

This question is perhaps asked by many of whom have read this delightful blog. Well I’m not suprised. This is the question I’d ask myself, If i were one of my readers (thank god I never read my own blog). And yes, Ninjas, such as myself and others like me, drink Viking beer.

Who would have thought they’d ever employ a ninja in a beer factory? That’s like dumping a bee in a beehive. Seriously. ‘It’s the golden drink of the gods!’ someone probably said at some point in the History of the world. But that, like many phrases, is obsolete due to so many people not believing in anything but their good old Tívó.

And for those that didn’t ask themselves ‘Do Ninjas drink Viking beer’, either knew this already or are too ignorant of the ninjas awesomeness that they do not deserve to taste the ‘Golden Drink of the Gods!’(tm).

Someone I know asked me if I was dead.

The short answer is no, I was simply too busy being delicious, and awesome.

The longer version is as follows:
I took a book from one of the library’s many bookcases. It was an elderly book, it smelled funny and I even found a dead fly among the 3050 pages. True story.

Nooooo. It’s a lie!

I guess things just didn’t really work out the way they were supposed to and I didn’t really see a reason to tell any of you anything. But in the recent days It has occurred to me that now is the time to strike out with
my Ninja Style Awesomenessne$$BlogzoratedBBQPwnz0r blog. Simple.

So. To my loyal fans! I’ll see you all in the days to come! I shall write of my adventures through this horrible world we inhabit!

Stay tuned for the next episode of ‘Ninja in crisis’.

Lífið í dag.

Það skeði í gærkvöldi eitthvað mjög svo undarlegt
sem ég aldrei skilið fæ.
Það gerði líf mitt allt svo nýtt og ótrúlegt
og ég skil ei hvað, er komið hér af stað,
en eitthvað hefur undarlegt skeð.

Skil ei enn, vel hvað vakir fyrir mér
Veit þó samt að minn hugur núna sér,
draumablik, daga nýrra, undra lönd, ævintýra.
( Texti úr laginu ‘Eitthvað undarlegt’ e. Ríó Tríó’)

Dagarnir líða, einn af öðrum. Hálf skóla önnin er liðin, og tími athafna
er kominn til að vera. Það er ansi margt sem fyllir aðgerða lista mína
þessa dagana. Skólinn þarfnast meiri athygli, ég þarf að komast í betra
líkamlegt form og Eydís þarf þá athygli sem hennar er þörf. En þó nóg
sé að gera, er lífið gott. Það er ótrúlegt hve hamingjusamur maður getur
í raun verið.

Mér bárust fréttir núna á dögunum sem breyta öllu, en án þess að seigja
nokkuð meira get ég bara sagt að ég er í sjöunda himni yfir þessu öllu
saman. Ég sé fram á að ég þarf að vera um tvö- eða þrefalt duglegri en
ég hef verið undan farið, en þetta er bara eitthvað sem þarf að gera og
því er best að hafa gaman af.

Bróðir, Pétur Ingi, átti afmæli á fimmtudaginn sem leið (21. febrúar).
Hann er orðinn há aldraður, maðurinn, 33gja ára gamall.

En já, allt virðist vera bara gott. Særún seigir allt bara gott, hún á víst
von á stelpu bráðlega. Það er ekki hægt að gera annað en að óska henni
til hamingju og vona að allt fari á besta veg.
Ég hef náð  svona almennilegum contact við Helga og Ingu aftur,
ég var satt að seigja farinn að sakna þeirra. Þetta er svona stundum þegar
maður hefur mikið að gera, þá fellur eitt og annað sem maður annars
myndi halda í.

Ég vona bara að allt gangi sem allra best.

Which is better, a ninja or a pirate?

Dear You.

I do not know who you are. I do not know if there really is a You. But You are my fan! I am certain of it! And that You will read this! I am not as certain that You will comment on this. As You seem to be a rather quiet, my dear You. I how ever implore you to do so, for with out You I am nothing! A writer is only as good as his fans tell him he is!

Who ever You are, I want to say that I like you!

In other news, I added ‘Pirate Song’ site. ‘Tis the song from The Treasure Island, I hope someone has read it.

Here is something to debate: Which is better, a ninja or a pirate?

1337 visitors.

Now over 1337 visitors have viewed this site. I was planing of giving the
1337th visitor some sort of surprise gift, like 1 hour with me or something.
But I wouldn’t think he (or she) would want that, so I will not offer this.

I was quite surprised when I saw the numbers of visitors… Considering I
haven’t written anything in ages. So I asked myself… Why are there so
many people who’ve stumbled upon my humble abode?
And I must say I haven’t quite found out yet. I imagine it has something
to do with my awesome banner, I mean who wouldn’t want to drool over
that all day long? (I know i need more naked ladies for joo guys. )

OK. People seem to read this stuff, or at least view it a little bit before
surfing the pr0n, so I might just begin fall back on that bad habit of
writing utter nonsense that makes me smile. I guess it might be a bit fun.
I’m no [GM] Dave, but maybe I can write something fun.

I have to think about this…

Hélgin.

Mánudagur. Helgin er liðin og fyrsti vinnudagur vikunnar hefst. Helgin var góð, ýmislegt var gert. Þar má telja að farið var á rúntinn á föstudagskvöld, við ættluðum þó ekki að enda bara á rúntinum en sökum þreitu þá vildu allir fara heim. Heim var farið og mikið sofið… Eða mismikið sofið. Ég til að mynda svaf bara mjög vel.
Dagurinn byrjaði ekki fyrr en um hálf 2 leitið. Eftir það leið hann mjög hratt. Sumir sváfu vel og lengi þennan dag. Og öðrum fannst gaman að fylgjast með sumum sofa vel og lengi. Ég kíkti örlítið í tölvuna af gömlum sið, talaði við foreldrana og annað sem manni ber að gera.
Þetta kvöld var förinni heitið í partí til Rúnars og Lenu. Rétt þegar við ættluðum að leggja af stað á þennan fyrirheitna stað neitaði bíllinn minn að starta sér, okkur til sárar ánægju. En einsog hetjan sem hún er, kom Lenus Maximus föruneitinu til bjargar. Þessi stund mun ætíð í háminnum haft.
Við komum í partíið og skemmtum okkur bara mjög vel, að ég tel. Við spiluðum til að mynda Idiot . Fólk var misgott í því ( ég vann aldrei ). Síðar þetta kvöld var haldið niður á Kaffi Akureyri, þar sem við reindum að vinna okkur örlítið pláss á gólfinu þar. Þessi barátta var senn töpuð og við hrökluðumst út, en þá komumst við að því að Leiðtoginn Lena hafði gufað upp! Mikið var um grátur og gnístur tanna.
Kvöldið hefði getað endað betur, en fyrir mig verð ég að seigja að ég hafði gaman og leið bara vel.

Vikan hefur farið vel í mig. Lífið er gott.

Stjörnu spáin:

“Þú ert æstur að fá að vita allt um nýju persónurnar í einkaleikritinu þínu. Það gæti gert eldri persónur afbrýðisamar.”

Lag blogs:

Electric Six – Dance Commander!
- Passaði mjög vel við laugardaginn. Passar raunar við allar helgar, IMHO.

PS!

Og þið öll sömul… Ég er ekki að gleyma ykkur. :*

Lesendabréf.

Góði lesandi,
þessi færsla er skrifuð í þeim tilgangi að láta þig, lesandi, vita að hér eftir mun ‘NINJA’ ruglið vera í minni parti. Það þíðir þó ekki að allt bull sé búið nú, nei þess er fjærri. Einsog lesendur hafa tekið eftir hef ég dregið mig inn í skél þessa undanförnu daga og mánuði, ég hef ritað lítið, svo lítið að það byrtist ekki. Þegar lesendur hættu að skrifa athugasemdir við færslur þær sem fyrir eru leit ég svo á sem lítill áhugi væri fyrir skrifum mínum. Það er þó kanski skiljanlegt, en nú er bara að herða sig. Þó enginn lesi færslur þær sem koma munu ættla ég að einsetja mér að vera duglegur við skriftir.

Til að mynda get ég gefið ykkur smá innlit í líf mitt, en það saman stendur af:

• Vakna
• Vinna
• Borða
• Sofa

Milli þess sem ég vinn og sef, hef ég kanski 4 klukkustundir til þess að gera það
sem mig langar til. Þetta veldur því að ég met til muna þessar fáu klukkustundir
af frítíma en áður. Rétt er að seigja að maður lifi fyrir helgarnar. En að eigin mati
verð ég að seigja að lífið gæti sjálfsagt verið mun verra.

Á öðrum nótum ættla ég að seigja að hér með verður Stjörnuspá dagsinns og lag blogsinn í hverri færslu hér eftir.

Lag blogsinns (nei þetta er ekki stolið.. hæ Lena.) :

Pink Flamigos – Electric Six..

Stjörnuspáin:

Hví að sætta sig við að vera stöðugt hálfóánægður? Ný andleg mynd hressir upp á ástarlífið. Vertu bjartsýnn, ástvinur vill allt fyrir þig gera.

.

NINJA bull gæti komið síðar! Haldið í vonina.
- ninjaah.

PS:

Þeir sem eru að leita að myndunum úr ferðinni eru þær Hérna.

! Varúð, ég henti þessu bara inn og nennti ekki að filtera myndirnar neitt, þetta var bara svona í myndavélinni minni og fótósjopp kláraði restina.

Ninja : Part V – The Journey

“A journey of a thousand miles begins with a single step.”
- Unknown wise man.

And so did our Journey. Ambassador for the Ninja Clan in the Valley was sent to the Capital and with him, the loyal Warrior Baldwin Da-GRRRR. The journey was long and hard, many hours of siting in the blue caravan took it’s toll on the travelers, and even the trusty caravan came to a haltat some point.

Right then, the mighty Warrior Baldwin Da-GRRRR!! and the ambassador, pushed the caravan for a long while, until it was decided it was fit for further travels. The journey to the Capital has never taken such a long time. But these two heroes made it safely. Time slept that night was not long. The next day was bright and beautiful; not a cloud in the sky and the sun shone like it never had. Glittering gold, the ocean gleamed, beautiful on the horizon. The majestic building shined in the light and the traveling wagons seemed like ants in the sand. Oh yes, the Capital is different.

Later that night, a feist was held in the honor of the ambassador. It too was
majestic. The spirits were high, both in men and bottles. It was fun.

Actual Blogg

Já, ég get ekki sagt annað en að ferðin hafi verið sérstök, við fengum að kynnast fullt af nýjum hljóðum í bílnum mínum, og ég sver að ég hef aldrei verið jafn lengi til reykjavíkur, ferðin tók um 7 tíma (enda var Baldvin stein sofnaður þegar við loksinns komumst til Reykjavíkur). Þetta var allt saman gamna, party þarna um kvöldið, voða stuð þó við mistum nú af því að fara í bæjinn sjálfann. ^^

Ferðin til baka gekk að mestu áfalla laust, ég hitti Svönu svona í síðasta skipti þangað til hún kemur til Akureyrar í júní. Það var mjg gott að fá að hitta hana og seigja bless. Annars hef ég gert voðalega lítið undanfarna daga.

Pabbi átti afmæli hérna á miðvikudaginn, það þýðir að mamma á afmæli í dag. Já, hann karl föður minn er nú orðinn 55 ára að aldri, þetta gamla fólk. Það var haldið smá veisla fyrir hann, voða gaman. Fullt af mat og fólki sem maður actually þekkti… Jee!

Nú er ég bara að vonast til að fá símhryngingu frá Brimborg á Akureyri… I want that damn job. :/

Anyways,
fariði varlega.
-Ninja Out.

Ninja : Part IV – The come back!

Hear ye! Hear ye! The Ninjas are back! The terrible sickness that struck the valley is now gone. Or somewhat gone. Or not gone at all, but we choose to defy it. The reason is misty but the out come is clear. We shall not bow so easily to a mere sickness. We are Ninjas! We have no honor, but that doesn’t mean we are not honorable. Or well. I suppose it does.

Okay, so we are not honorable. But we shall still stand and do our duty, for the Lord of the Land. But as there is no Lord currently, and the vicious Cookie Monster has been evicted from our blessed home, we are in quite a pinch! I guess we’ll just dance Leroy style all day long. We have a few Chernobil Children lying around. Or we could play Ping-Pong!!
I guess it will just be another day of hide and seek. *sigh*

I promised to tell the world of our exploits since the sickness took us. I am not sure if people will actually want to read this, maybe I should just throw up a poll and see if people really want to hear this. But alas! I do not believe there are such things as polls in the valley. Shameful! Quite shameful.

So just vote in Comments, please. Do you want to read the very ‘true’ story of a ninja?
… I shall call this story… The Ninja’s Creed.

</ninja>

Ninja on a sick leave!

Just in! There has been an outbreak in the valley! Ykes! People try
to get away from it! But it consumes you! Closing your throat, making
your nose become a fountain and just general bad feeling!!

Anyway. I’m taking a very short sick leave. I might feel sooo good tomorrow
that I might even throw up the last NINJAAAAAAH OPERATION. Think
about it!

Anyway. Don’t choke on me.
The Ninjah!

Ninja: Part III

Way of darkness.

The shadow is my shield, there I hide from the unwanted.
The shadow is my home, there I feel safe.
The shadow is my weapon, through it I strike unseen.
-”Shadow Ninja : Scripture IIX”

A ninja trains under the cover of darkness. The ninja´s purpose is to stay
unseen and unheard. A ninja never strikes unless he knows he has the
advantage of the situation. A ninja never fights in an open and even battle.

Yeah…

We – the ninjas of this valley – say Huzzah! Let’s all do the Ninja Dance! No..
No! NO!! That’s not right! You’re doing it all wrong! Need some dance
lessons ? Leroy will teach you all you need to know: » “Stampa med Leroy!”

Actual Blog:

Jæja.. Nú eru komnir 4 dagar síðan ég bloggaði síðast. Ég sem ættlaði að
vera ofur duglegur að blogga. Ekki það að ykkur sé ekki sama. Ég hef bara
heyrt frá ykkur að það sem ég skrifi sé allveg ótrúleg sýra. En það er allveg
rétt.
Ég var búinn að ákveða að ef ég myndi gera þetta á annað borð, myndi ég
gera þetta mér til skemmtunar. Skrifa eithvað sem kemur mér til að borsa.
Það er ekkert leiðinlegra (að mínu mati) en að skrifa bara um það sem hefur
drifið á daga manns. Hver vill lesa það? Lífið er svo voðalega einhæft hvortið er.

Ég verð að afsaka sjálfan mig, þegar ég skrifa ensku er ég með einhvers-
konar sjálfvirka orðabók sem undirstrikar allt sem er vitlaust skrifað, en
ég hef engan þannig snilldar búnað fyrir íslensku. Þetta gerir það að verkum
að flest sem ég skrifa er með allveg ógreinin öll af stafsetningar villum.

Hei já. Ég komst bara næstum á deit í dag. Blikk, blikk Ingi . En því var því
miður frestað vegna þess að ekki var nægilega góð mynd í kvikmyndahúsum
hér fyrir okkur.

Jæja, tími til að hætta. Ég skal reina að skrifa fleira.. Mis skemmtilegt seinna.

- TEh Ninja Out!